دوستت دارم ، دوستت دارم

به لطافت برگ گل

به ظرافت و زيبايي گل رز ، نرگس ، مريم

به لطافت شبنم صبحگاهي ، به استقامت كوه ، به پختگي پير دهر

دوستت دارم ، دوستت دارم

به اندازه يك دنيا پر از محبت ، به تو عشق مي ورزم

كاش كه اين عشق را با محبت پاسخ دهي

دوستت دارم ، دوستت دارم

عشق من منتظرت مي مانم ، تا قيامت ، تا دنيا هست

تا روزي عشقت را نثارم كني

دوستت دارم ، دوستت دارم

مرغ عشق زيباي من

فرسنگها از من دوري و روحم متعلق به توست

دوستت دارم ، دوستت دارم

دوستم داشته باش ، تا اعماق روحم از عشق تو لبريز شود

اميد به تو دارم ، اميدم را نااميد نكن

محبوب من ، دلدار من ، عشق من

دوستت دارم ، تا دوستم داشته باشي

مرغ عشق من ، جفت زيباي من

دوستت دارم ، دوستت دارم

اگر بدانم كه عاشقم هستي و مرا مي خواهي

غم هجرانت را به جان مي خرم

دوستت دارم ، دوستت دارم

مرغ عشق من ، جفت زيباي من

اميد و آرزويم ، تا آخر عمر منتظرت مي مانم

كاش از روز ازل فكر دل ما مي كرد

يا نمي داد به تو اين همه زيبايي را

يا مرا در غم عشق تو شكيبا مي كرد

صداي پاي تو خوب است وقت رفتن نه

وعشق زخم قشنگيست در دل من نه

مسافري تو نگو نه كه جاده خندان است

وسخت مي شوم اما نه مثل آهن نه

 نگفتمت ننشيني چنين ميان دلم

خرابه ايست نگفتم كه اين نشيمن نه

 نگفتمت كه در اين جان سوخته آتش

نيفكني كه نمانده است باغ و سوسن نه

 تقاص مي دهم امروز خواستم ديروز

پراز هواي تو باشم دلي سترون نه

داستان غم من راز نهاني باشد

كه شناسد كه ز سر يكسره فاني باشد

به خم پيچ ززلفت نتوانم ره يافت

آن تواند كه دلش آنچه تو داني باشد

اين دل گمشده را يا به پناهت بپذير

يا رها كن كه سرگشته ي عالم باشد

 

 

اینم تکه ای از شعر استاد آغاسی به عشق آقا امام زمان(ع) :

با همه لحن خوش‌آوایی‌ام    در به در کوچه تنهایی‌ام
ای دو سه تا کوچه ز ما دورتر   نغمه تو از همه پر شور تر
کاش که این فاصله را کم کنی   محنت این قافله را کم کنی
کاش که همسایه ما می‌شدی   مایه آسایه ما می‌شدی
هر که به دیدار تو نایل شود   یک شبه حلال مسائل شود
دوش مرا حال خوشی دست داد   سینه ما را عطشی دست داد
نام تو بردم لبم آتش گرفت   شعله به دامان سیاوش گرفت
نام تو آرامه جان من است   نامه تو خط امان من است
ای نگهت خاستگه آفتاب   بر من ظلمت زده یک شب بتاب
پرده برانداز ز چشم ترم     تا بتوانم به رخت بنگرم
ای نفست یار و مددکار ما     کی و کجا وعده دیدار ما
خبر آمد، خبری در راه است   سرخوش آن دل که از آن آگاه است
شاید این جمعه بیاید، شاید   پرده از چهره گشاید، شاید

 

آدمک آخر دنياست ، بخند

 آدمک مرگ همين جاست ، بخند

 آن خدايي که بزرگش خواندي

 به خدا مثل تو تنهاست ، بخند

 دستخطي که تو را عاشق کرد

 شوخي کاغذي ماست ، بخند
 فکر کن درد تو ارزشمند است

 فکر کن گريه چه زيباست ، بخند

 صبح فردا به شبت نيست که نيست

 تازه انگار که فرداست ، بخند
راستي آنچه به يادت داديم

 پر زدن نيست که درجاست ، بخند

 آدمک نغمه ي آغاز نخوان

 به خدا آخر دنياست ، بخند

اگه راهم این روزا ازتو یکم دوره ببخش

توی زندگی آدم یه وقتا مجبوره ببخش

بگذر ازمن اگه صبرو طاقتم کافی نبود

عکس من توقاب رویایی که می بافی نبود

بگذرازمن اگه جمعه بود و باز دیر اومدم

شب واسه گفتن قصه ها به تاخیر اومدم

گل یکدونه گلدون بلور زندگی

چی دارم واست بجز یه عالمه شرمندگی

آرزوم همیشه این بوده که تو کسی بشی

سایه بون دل بی پناه بی کسی بشی

ببخش اگه میونمون فاصله هست

جای نفس تو سینه هامون گله هست

ببخش اگه غربت چشمای من

فقط واسه نداشتن حوصله هست

حالا که گذشته ازمن تو باید صاف بمونی

مثل آینه شمدونای نقره شفاف بمونی

یه سبد دعاو خوشبختی یه فردامال تو

دست من بود که میگفتم همه دنیا مال تو

برو زندگی رو با مهربونی رنگ بزن

همه رو با هرچی دوست داری هماهنگ بزن

دوریمونو باز میزاریم به حساب سرنوشت

اینقدر خوبی که آخرمیدونم میری بهشت

ببخش اگه میونمون فاصله هست

جای نفس تو سینه هامون گله هست

ببخش اگه غربت چشمای من

فقط واسه نداشتن حوصله هست

 

سلام به همه ی دوستای عزیزم من واقعا شرمنده ی همتونم چون واقعا نمی تونم به وبلاگ برسم و زود زود آپ کنم ولی تا جایی که میتونم در خدمتتون هستم :

گفتمش آغاز درد عشق چيست؟

گفت آغازش سراسر بندگيست

 گفتمش پايان آن را هم بگو

گفت پايانش همه شرمندگيست

گفتمش درمان دردم را بگو

 گفت درماني ندارد، بي دواست

گفتمش يک اندکي تسکين آن

 گفت تسکينش همه سوز و فناست

 ز غم کسی اسیرم که ز من خبرندارد

                              عجب از  محبت من که در او اثر  ندارد

                                                  غلط است هرکه گویددل به دل راه دارد

                                                                       دل من زغصه خون شد دل او خبرندارد

گفتی که مرا دوست نداری گله ای نيست

بين من و عشق تو ولی فاصله ای نيست

گفتم که کمی صبر کن و گوش به من کن

گفتی که نه بايد بروم حوصله ای نيست

گفتی که کمی فکر خودم باشم و ان وقت

 به جز عشق تو در خاطر من مشغله ای نيست

رفتی تو خدا پشت و پناهت به سلامت 

بگذار بسوزد دل من مسئله ای نيست

وقتی از غربت ایام دلم میگیرد

مرغ امید من از شدت غم میمیرد

دل به رویای خوش خاطره ها میبندم

باز هم خاطره ها دست مرا میگیرد

ای آسمان زیبا امشب دلم گرفته

از های و هوی دنیا امشب دلم گرفته

یک سینه غزق مستی دارد هوای باران

از این خراب رسوا امشب دلم گرفته

امشب خیال دارم تا صبح گریه کنم

شرمنده ام خدایا امشب دلم گرفته

خون دل شکسته بر دیدگان تشنه

باید شود هویدا امشب دلم گرفته

ساقی عجب صفایی دارد پیاله ی تو

پر کن به جان مولا امشب دلم گرفته

گفتی خیال بس کن فرمایشت متین است

فردا به چشم اما امشب دلم گرفته

بگـــــذار شبی تورا در اغوش شوم 

از لبــــــــــان تو مـــــی نوش شوم

چون شرم میان مـــن تو باطل شود

آن قدرببوسمت که مدهوش شوم

چشم وقتی زیباست که برای اشک باشد

اشک وقتی زیباست که برای عشق باشد

عشق وقتی زیباست که برای تو  باشد

تو وقتی زیبایی که برای من باشی

بهم بیاد بهم نیاد دلم فقط تو رو می خواد

دیگه می گم دوست دارم هرچی که بادا بادا باد

چه بی غرور چه با غرور خاطر خواتم بی ادعا

دوست دارم بی هیچ سوال دوست دارم بی هیچ چرا

تو کوچه های عاطفه همیشه دنبال توام

عشق تو تو قلب نه مال منی مال توام

چه با کلک چه بی کلک دلم پر از صداقته

دوست دارم یه عالمه این عین واقعیته

خورشید اگه رقیب باشه من چشاشو در میارم

هرکی بد تو رو بخواد خنجر تو قلبش میکارم

دوستات خیلی دوست دارم دشمن دشمن توام

هر چی می خوای ازم بخواه تشنه بودن توام

ياد دارم يك هواي سرد سرد

مي گذشت ازتوي كوچه دوره گرد

دوره گردم كهنه قالي مي خرم

دسته دوم جنس عالي مي خرم

گر نداري كوزه خالي مي خرم

كاسه وظرف و سفالي مي خرم

اشك در چشمان بابا حلقه بست

عاقبت ناله زدو بغضش شكست

اول سال است و نان در سفره نيست

اي خدا شكرت ولي اين زندگيست؟؟

بوي نان تازه هوش از تن ربود!!!

اتفاقا مادرم هم روزه بود!!!

چهره اش ديدم كه لك برداشته

دست خوش رنگش ترك برداشته

سوختم ديدم كه بابا پير بود

بد تر از اين خواهرم دلگير بود

مشكل ما درد نان تنها نبود

حتم دارم كه خدا آنجا نبود!!!

ناگهان آواز خوب دوره گرد

پرده ي انديشه ام را پاره كرد

دوره گردم كهنه قالي مي خرم

دسته دوم جنس عالي مي خرم

گر نداري كوزه خالي مي خرم

كاسه وظرف و سفالي مي خرم

خواهرم بيرون دويد بي روسري

كه اي آقا سفره خالي مي خري...

 بودنم را هیچ کس باور نداشت

هیچ کس کاری به کار من نداشت

بنویسید بعد مرگ من روی سنگ

با خطوطی نرم و زیبا و قشنگ

او که خوابیدست در این گور سرد

بودنش را هیچ کس باور نکرد

در کنج دلم عشق کسی خانه ندارد

شبی مجنون به لیلا گفت :

 که ای محبوب بی همتا

 تو را عاشق شود پیدا ولی مجنون نخواهد شد

سلام به همه دوستان:

از اینکه اینقدر به فکر من هستید و طی این یکی دوهفته که نبودم اینقدر

 شرمندم کردین از همتون ممنونم پس این شعرای ناقابل تقدیم به شما:

رفتن تو واسه من کابوسی تیره و تار ه

مودنت اما به رویا یه رویای موندگاره

وقتی بودی همه فصلها واسه من مثل بهار بود

تو که رفتی غم دنیا واسه من به یادگار موند

گفتی هیچ چیزی تو دنیا واسه من مثل تو نمی شه

اما ... نیستی که ببینی خالیه جات همیشه

حالا جز ناله سازم واسه من درمون نمونده

نغمه ی سازم امشب منو سوی تو کشونده

 یاد بگیریدکه عشقتان همچون آبی در کف دست مشاهده نماییدو با آن به نرمی رفتار کنید

تا زمانی که دست شما باز وکمی کف دستتان خمیده باشد آب در آن باقی می ماند

ولی اگر برای گرفتن آب دستتان را ببندید آن را از دست خواهید داد

عشق دقیقا چنین حالتی دارد

این شعر هم تقدیم به اونایی که میخواستن و رسیدن :

بيا بشکن سياهی شبهای من

بيا طلوع کن در تاريکی غمهای من

بيا که پشت در های بسته بی صدا مانده ام

مانند چشم خسته ی سر راه  مانده ام

ای هميشه روشن من  

باز کن چشمت را

 بيا ،  ببين

با رگهای يخ بسته ز عشق

   چه سرد  تاريک و تنها  مانده ام

 تـمـاشايی تــريـن تـصـويــر دنـيـا مـی شـوی گاهی

 دلم می پاشد از هم بس که زيبا می شوی گاهی

 حـضـور گـاهـگـاهـت بـازی خـورشيـــد بـا ابــر اسـت

 که پنهان می شوی گاهی و پيدا می شوی گاهی

 به ما تا می رسی کـج می کنـی يکـبـاره راهـت را

 ز ناچاريـست گر هم صحبـت مـا می شـوی گاهی

 دلـت پــاک اسـت امــا بــا تـمــام ســادگــيــهــايـت

 بـه قــصـد عاشــق آزاری مـعـمـا می شـوی گاهی

 تـو را از ســرخی سيـب غـزلهــايم گـريــزی نيست

 تــو هــم ماننـد حـــوا زود اغـــوا می شـوی گاهی

خیلی زود بود به خدا با قصه تنهام بذاری

بی خبر بری سفر پا روی قلبم بذاری

اون روزا کسی از زمونه گریه اش می گرفت

یا که غصه چشاش غبار حسرت می گرفت

میومد غریبونه سر روی شونه هات می ذاشت

با حضورت تو خونه هیچکسی دردی نداشت